Een brassband is een uit Engeland afkomstige orkestvorm die uitsluitend bestaat uit koperen blaasinstrumenten, aangevuld met slagwerk.

De eerste brassbands zijn in Engeland al rond het jaar 1800 ontstaan. Vanuit een aantal grote bedrijven, met name in de staal- en mijnbouw, ontstond het idee de werknemers iets zinvols in hun vrije tijd te laten doen. Het meest geschikt hiervoor vond men toentertijd het maken van muziek.

De mensen hadden door hun werk vrij grove handen en woonden in een vrij ruwe omgeving. Daarom werd gekozen voor eenvoudige instrumenten die beter tegen weer, wind en vocht bestand waren. Een klarinet of saxofoon bijvoorbeeld komen hiervoor niet in aanmerking. Uiteindelijk bleken alleen koperen blaasinstrumenten geschikt voor het orkest. Het orkest kreeg om die reden dus ook een relatief kleine bezetting, weinig mensen in een orkest met eenvoudig te onderhouden instrumenten. Toch bleek het orkest verrassend mooi en warm van klank te zijn.

Deze orkesten maakten vooral muziek bij de vele feestelijke gelegenheden van de fabriek, waarbij het orkest uiteraard de naam van de fabriek zelf kreeg. Veel bedrijven vonden dit een goed idee en al snel schoten de brassbands als paddestoelen uit de grond. Er werden dan ook al snel grote brassband wedstrijden georganiseerd. Eerst in de provincie, maar later ook landelijk, werd er volop gestreden om de kampioenstitel.

Brass in Nederland

Begin deze eeuw is de orkestvorm van de brassband verspreid over diverse Europese landen waar Nederland er één van is. Brassbands komen in Nederland eigenlijk niet zoveel voor, Nederland is veel meer een harmonie- en fanfareland, een typisch Nederlandse orkestvorm. De meeste brassbands komen in het noorden van het land voor, met name in Friesland. In Gelderland zijn maar enkele brassbands te vinden.